Kremacja
Hasło imprezy integracyjnej w firmie często bywa dla Pań niepokojącym sygnałem. Biorąc pod uwagę to, jakie atrakcje przeważają, jedynym co potrafi przyjść na myśl to błoto, skakanie, bieganie, przeciętne warunki, jednym słowem - nic dla większości z nich zachwycającego. Z resztą zmęczone pracą nie zawsze ochoczo biorą aktywny udział w proponowanych przez organizatorów zajęciach. Podczas, gdy Panowie zacierają ręce na samą myśl o imprezie, ich koleżanki głowią się więc nad własną strategią umilenia sobie „po swojemu” tegoż właśnie wolnego czasu we własnym gronie.
Dlatego należy uważać co oglądamy i należy zachować trzeźwy umysł i rozwagę jeżeli pragniemy coś takiego śmiesznego nagrać. Osobiście nie polecam nagrywania śmiesznych filmików na siłę. Najlepiej oceniane i mające uznanie w sieci są te filmiki, których scenariusz pisało Zycie, czyli różne dziwne przypadkowe sytuacje, widowiskowe wpadki czy wypadki. Nie warto kaleczyć siebie lub innych dla jednego głupiego filmiku.
Po zakończeniu strajku aresztowany i skazany na rok więzienia.
1971 - wrócił do pracy w Stoczni, został czasowo członkiem egzekutywy legalnego związku zawodowego, ale kilka miesięcy później został usunięty z tego stanowiska za "pieniactwo".
1976 - został wyrzucony z pracy z "wilczym biletem" za próbę zorganizowania obchodów rocznicy śmierci zabitych w 1970 roku robotników Stoczni.
w 1978 współorganizował Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża.
w sierpniu 1980 stał na czele strajku w Stoczni Gdańskiej - zapobiegł zakończeniu strajku i zorganizował strajk solidarnościowy ze wszystkimi zakładami, które w międzyczasie podjęły strajk wzorem Stoczni.
przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego, który po podpisaniu ugody z rządem przekształcił się w
kremacja Komitet Koordynacyjny NSZZ Solidarność, a ta po rejestracji związku w sądzie przekształciła się w Krajową Komisję Wykonawczą.
kwiecień 1981 - na zjeździe delegatów NSZZ Solidarność został wybrany formalnie przewodniczącym Solidarności oraz Krajowej Komisji Porozumiewawczej (1980-1981), której zadaniem było utrzymywanie negocjacji z rządem.
w grudniu 1981 internowany w Chylicach, Otwocku i Arłamowie, zwolniony w listopadzie 1982
1983 - wrócił do pracy w Stoczni Gdańskiej na stanowisko zwykłego elektryka, które formalnie zajmował do 1990 roku.
1983 - otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla
1983-1987 - oficjalnie był tylko "prywatną osobą", jednak faktycznie pełnił rolę trzymanego pod stałym dozorem policyjnym nieformalnego lidera opozycji.
1987-1990 założył półlegalną Krajową Komisję Wykonawczą NSZZ "Solidarność" - dążącą oficjalnie do legalizacji związku.
1988 - współorganizator strajku w Stoczni Gdańskiej, zakończonego ugodą z rządem i rozpoczęciem rozmów Okrągłego Stołu.
współtwórca porozumień Okrągłego Stołu - nieformalny przywódca tzw.
ventrilo 3.0 1 Pannica pracowita niezwykle oznajmia kolorowe cuda.